شيوه‌های درس خوان كردن فرزندان


شيوه‌های درس خوان كردن فرزندان



شيوه‌های درس خوان كردن فرزندان

شيوه‌های درس خوان كردن فرزندان
از لحاظ جامعه شناختي تنبيه بدني در كودكان بويژه كودكاني كه در مقطع تحصيلي هستند امري
ناپسند و غير معقول است. اين شيوه تربيتي و رفتاري از جنبه هاي قانوني هم ناپسند و غير قانوني محسوب مي شود. والدين در محيط خانه و معلمان در محيط هاي آموزشي مانند مدرسه اجازه تنبيه بدني ندارند حتي اگر دانش آموزي درسخوان نباشد و در تكاليف مدرسه ضعيف عمل كند باز هم امري نادرست به نظر مي رسد.

كودكان وقتي در معرض تنبيه بدني برنامه مي گيرند و علتش عملكرد ضعيف درسي است از لحاظ رواني در فشار برنامه گرفته و حتي ممكن است افت تحصيلي شان بيشتر شود. اغلب كودكاني كه تمايل به درس از خود نشان نمي دهند و از لحاظ تحصيلي بشدت ضعيف عمل مي كنند گاه به خاطر رفتارهاي والدين يا معلمان دچار اين سرخوردگي شده اند.

به هر حال والدين بايد آگاه باشند كه با كتك زدن و تنبيه بدني يا حتي ترساندن كودك، او به درس خواندن تشويق نخواهد شد و اين مسئله پاسخ درستي به والدين نخواهد داد.

معمولاً آينده اين كودكان كه مدام از سوي والدين خود تنبيه مي شوند تاريك است و آنها فقط در محيط خانواده خشونت را مي آموزند و بي منطق پرورش پيدا مي كنند. اين كودكان ياد مي گيرند هر كسي كه زور و توان بيشتري دارد قوي تر است از اين رو پرخاشگري و خشم را در همه ابعاد زندگي خود در آينده اعمال مي كنند. كودكاني كه تنبيه مي شوند نه تنها مشكلات آنها حل نشده باقي مي ماند بلكه اختلال در نوشتن در آنها تشديد مي شود.

خانواده هايي كه از لحاظ فرهنگي و تربيتي در پرورش فرزندان ضعف دارند به جاي گفتمان و صحبت از اين عمل خشونت آميز در تحصيل فرزندان استفاده مي كنند. به طور كلي تنبيه بدني حاصلي جز آموختن زور و خشم و بي منطقي براي كودكان ثمره اي نداشته و مشكلات تحصيلي آنها را تشديد مي كند.

پدر و مادري كه خود طوري زندگي كرده اند كه خشونت را اعمال مي كنند در تربيت فرزند و رساندن او در مقاطع تحصيلي بالاتوانايي لازم را ندارند از اين رو در چنين محيط هايي فرزندان دچار مشكلات روحي و رواني عديده اي هستند.


شيوه‌های درس خوان كردن فرزندان



پرورش خلاقیت کودکان با 8 روش

1:

شيوه‌های درس خوان كردن فرزندان


وقتي موضوع تحصيل بچه‌ها به ميان مي‌آيد، پدر و مادران اغلب افراط يا تفريط را پيشه مي‌نمايند؛ يا نسبت به اين مسئله بي‌توجه هستند يا بيش از حد نگران.
چگونه مي‌توانيم به‌‌طور هموقت به موفقيت و رشد و شکوفايي فرزندانمان کمک کنيم؟ متخصصان به ما کمک مي‌نمايند تا به شکل درست در اين زمينه رفتارکنيم.
.: کمک به علاقه کودک به يادگيري

کودک از همان اوان کودکي، ميل به يادگيري را نشان مي‌دهد؛ بدنش را لمس مي‌کند، و بعد اشيايي که در اطرافش وجود دارند را در دستانش مي‌گيرد.


به کودک لجباز رشوه ندهید
اولين نقشي که والدين در اين زمينه دارند اين هست که به اين کنجکاايشان طبيعي کمک نمايند.


والدین و اعتیاد به تکنولوژی در فرزندان
اين کمک خيلي زود از سنين بسيار پايين آغاز مي‌شود.


نکاتی مهم برای والدینی که دوقلو دارند
دونالد ايشاننيکوت، متخصص اطفال و روان‌درمانگر انگليسي از يک بازي که اون‌را «معرفي اشياء» مي‌نامد، صحبت مي‌کند: اشياء را به کودک نشان مي‌دهيد و در عين حال نام اونها را همراه با لبخند بر زبان مي‌آوريد، سپس به او اجازه مي‌دهيد اون‌را در دستانش بگيرد.


کودکان سالم این شکلی اند
بعد‌ها وقتي کودک بزرگتر شد مثلا طي سفر يا بازديد از موزه‌ها او را به فرهنگ علاقه‌مند مي‌کنيد… کودک بايد ايفاگر نقش بماند و پدر و مادر در تکامل و پيشرفتش از او حمايت نمايند.
.: نقش معلم را برايش ايفا نکنيد

در مهد کودک و دوران ابتدايي، بين نقش والدين و معلم تقريبا تفاوتي وجود ندارد: براي کودک کتاب مي‌خوانند، شمردن را به او ياد مي‌دهند و او را تشايشانق مي‌نمايند نقاشي بکشد… اما لازم هست همگام با رشد کودک، نقش والدين و معلمان از يکديگر مشخص شود.


کودک بیش فعال، نتیجه پدر و مادر قلیانی!
اين بدان معنا نيست که خود را از آموزش به کودک منع کنيم بلکه از ايفاکردن نقش معلم خودداري کنيم.


آّب بازی کودکان و درمان برخی مشکلات جسمی
چنانچه خواسته شما از فرزندتان بيش از حد باشد و همه چيز حالت تربيتي و آموزشي داشته باشد، قطعا اين خطر وجود دارد که او را نسبت به هر گونه يادگيري دلزده کنيد.


چرا کودکان نق می‌زنند؟
علاوه بر اون، در رابطه پدر و مادر- فرزندي، رابطه عاطفي از اهميت بسيارزيادي برخوردار هست.

پدر يا مادر مي‌خواهند آمال و آرزوهاي خود يا روند دوران تحصيلي خودشان را در مورد دختر يا پسرشان پياده نمايند.

فرزند براي اونکه نسبت به پدر و مادر و معلمش «وفادار»بماند، سعي مي‌کند خواسته اونان را عملي کند و در اين‌صورت احتمال دارد دچار تعارض شود.
.: علاقه‌مندي به تحصيل کودک

براي يک کودک، علاقه داشتن به تحصيل او به معناي علاقه داشتن به خود او هست.اما زندگي تحصيلي او در کتاب و دفترش خلاصه نمي‌شود.

صحبت در مورد مدرسه اين موقعيت را به او مي‌دهد تا در مورد دوستانش، معلمان، فعاليت‌هايش، مشکلاتش، رايشاناهايي که در مورد شغل آينده‌‌اش در سر دارد و… با او فرمود‌وگو کنيد.

.: خصوصيات او را بشناسيد

از طريق اين فرمود‌وگوها، پدر و مادر موفق مي‌شوند به علائق، نقاط ضعف و قوت فرزندشان پي ببرند.

به عبارتي، فرزند خود را همانگونه که هست بشناسند، نه اونگونه که تصور مي‌نمايند هست يا مي‌خواهند باشد.

بدين‌ترتيب از تحميل خواسته‌هاي شخصي و روند تحصيلي خود به او خودداري مي‌کنيم.

.: اهداف مشخصي را با او تعيين کنيد

موفقيت تحصيلي کودک شامل «قراردادي» هست که بين او و والدينش گذاشته مي‌شود و بر مبناي اهدافي مشخص و قابل‌دسترس هست؛ مثلا «در اين ساعت بايد کارهايت را انجام داده باشي»، «قبل از اينکه دوباره بهت سر بزنم، بايد برنامه‌اي بريزي و نوشتني‌هايت را نوشته باشي»، «قبل از پايان 3ماه، در اين درس بايد پيشرفت کرده باشي» و… موعد مقرري که هريک از طرفين بايد اون‌را رعايت نمايند کمک مي‌کند تا کودک کنترل وقت را ياد بگيرد و کارش را به‌طور سازنده و با انگيزه دنبال کند.
.: درس مطالعهرا برايش معنادارکنيد

براي اونکه کودک براي درس مطالعهانگيزه داشته باشد و احساس مسئوليت کند بايد درک کند که براي پدر و مادرش درس نمي‌خواند بلکه اين کار را براي خودش انجام مي‌دهد تا به هدفي شخصي دست يابد.

همينطور او بايد قادر باشد بين زندگي کنوني‌‌اش به‌عنوان دانش‌آموز و زندگي آينده‌‌اش به‌عنوان فردي بزرگسال ارتباط ايجاد کند و از کودکي برنامه يا رؤياي شغل آينده‌‌اش را در ذهن بپروراند.«مي‌خواهي يک دامپزشک بشايشان؟ درس علوم خيلي برايت مهم هست»، «يک خبرنگار بزرگ؟ يادگيري زبان‌هاي خارجي به تو کمک مي‌کند»… البته اين بدان معنا نيست که او را دربند برنامه‌اي دست نيافتني و غيرعيني کنيد بلکه به او کمک کنيد تا به تلاش‌هايي که مدرسه از او مي‌خواهد، معنا ببخشد.


.: به او ياد دهيد وقت را اداره کند

اغلب بچه‌ها وقتي عادت مي‌نمايند تکاليفشان را به‌طور نامنظم اجرا کنند، عاجز مي‌شوند.

ازاين رو بايد خيلي زود به اونها ريتم منظم کاري داد.

وقتي کودک از مدرسه به خانه برمي‌گردد، چه وقتي بيشتر احساس راحتي مي‌کند تا تکاليفش را اجرا کند؟ با درنظر گرفتن علائق او و محدوديت‌هاي خانواده، يک ساعت مشخص را برايش تعيين کنيد.

بدين‌ترتيب کودکي که از همان کلاس اول هر روز سپس خوردن عصرانه به مطالعهعادت کند، بعد‌ها نيز راحت‌تر مي‌تواند وقت بيشتري را به‌‌طور منظم به انجام تکاليف مدرسه‌‌اش اختصاص دهد.

.: براي انجام تکاليف محيط مناسبي برايش فراهم کنيد

بستگي به انتخاب خود کودک دارد؛ داخل آشپزخانه، داخل اتاقش يا مکاني که همه افراد خانواده دور و بر او هستند… .

بعضي از بچه‌ها بيشتر از بچه‌هاي ديگر نياز دارند تا با حضور والدينشان احساس حمايت نمايند.

اما در کل، هر چه کودک بزرگ‌تر شود، براي انجام تکاليفش بيشتر به تنهايي نيازدارد.

بنابراين روش درست، اون هست که از اين هستقلال حمايت کنيم: براي اونکه مطمئن شايشاند تکاليفش را انجام داده او را«نپاييد» بلکه نشان دهيد که به او اعتماد داريد؛ در عين حال نشان دهيد که براي پاسخگايشاني به سؤالاتش در دسترس و مراقب ادامه روند تحصيلي‌‌اش هستيد.

.: به جاي قضاوت کردن بر او نظارت کنيد

در هر حالتي، کودک بايد تکاليفش را خودش به تنهايي اجرا کند.

چنانچه تکاليفش را «به جاي او» اجرا کنيد، باعث مي‌شود همه اعتمادي که به قابليت‌هايش براي پيشرفت کردن دارد را از دست بدهد و در حالي‌که اجازه نمي‌دهيد پيامدهاي اشتباهاتش را تجربه کند، او را بي‌مسئوليت بارمي‌آوريد.

پدر و مادر بنا به درخواست کودک و براي اونکه ببينند تکاليفش را به اتمام رسانده هست بايد مداخله نمايند.

اين نظارت موقعيتي هست تا نقاط ضعف دانش آموز را مشخص نمايند و به‌ايشانژه نشان دهند که شاهد تلاش‌ها و زحمات او هستند.

هيچ قضاوتي در مورد او نکنيد، نمرات کلاسي‌‌اش کفايت مي‌کند.

همينطور افکاري از اين دست را کنار بگذاريد: «تو هيچي نفهميدي»، «تومي‌تونستي بهتر از اينها کار کني» و… .

به جاي فرمودن «تو» ترجيحا عباراتي بدون منظور به‌کار بريد که او را براي اصلاح خود تشايشانق مي‌نمايند؛ مثلا، به جاي اونکه بگايشانيد: «تو 3بار اشتباه کرده‌اي» بگايشانيد: «3 اشتباه وجود دارد» و به‌خصوص فراموش نکنيد که به ازاي هر موفقيت به او تبريک بگايشانيد.

.: نقاط قوتش را بازشناسيد

اغلب پدر و مادرها در حالي‌که فراموش مي‌نمايند نقاط قوت فرزندشان را بشناسند، رايشان نمرات بد او تمرکز مي‌نمايند.

زبان، هنرهاي تجسمي، جغرافي، ورزش و…، هيچ درسي نبايد بي‌ارزش شمرده شود.

همينطور مي‌توان از طريق دروسي که فرزندتان بر اونها تسلط دارد، او را به سمت دروسي که در اونها مشکل دارد سوق دهيد؛ علاقه او به هنرهاي تجسمي موقعيتي هست تا او را به تاريخ علاقه‌مند کنيد.

علاقه او به ورزش باعث مي‌شود تا در مورد نيرو، وقت و فاصله با او صحبت کنيد و اهميت رياضي را به او نشان دهيد.

.: برايش الگو باشيد

چرا کودک وقتي از مدرسه به خانه برمي‌گردد بايد تکاليفش را اجرا کند درحالي‌که پدر و مادرش وقتي از سر کار به خانه بازمي‌گردند تلايشانزيون تماشا مي‌نمايند؟ چرا کودک بايد بخواهد براي درس و مدرسه تلاش کند درحالي‌که مي‌شنود که پدر و مادرش حرف‌هاي خوبي در مورد کارشان نمي‌زنند؟ چرا وقتي‌که پدر و مادرش مطالعه نمي‌نمايند، کودک بايد کتاب بخواند؟ لازم هست بين خواسته و توقعي که از فرزندمان داريم و عملي که خود انجام مي‌دهيم انسجام وجود داشته باشد.

براي اونکه فرزندتان را به درستي طي دوران تحصيلي‌‌اش همراهي کنيد، ابتدا بايد خودتان در زندگي روزانه برايش يک الگو باشيد.

.: به جاي اينکه نگران شايشاند درک کنيد

کجا مشکل داشته؟ چه چيزي را نفهميده؟ چه کار کنيم تا دوباره اين اشتباهات را تکرار نکند؟ اگر بنا باشد که با ديدن فقط يک نمره بد نگران نشايشانم، خوب هست که در مورد علت‌هاي اون به روشني و فورا با کودک و درصورت لزوم با معلمش صحبت کنيم.

زيرا اگر مشکلات را به حال خود رها کنيم، احتمال دارد که يا نسبت به کودک خيلي «سختگير» شايشانم يا بيش از حد او را به حال خودش رها کنيم.

«هيچ کاري نمي‌شه کرد»، «هر کار بکني، هيچي از رياضي سرش نمي‌شه»؛ اين دو برخورد انگيزه کودک براي درس مطالعهرا به شدت از بين مي‌برد.

2:

شيوه‌های درس خوان كردن فرزندان


از جمله مسایلی که دانش آموزان با اون مواجه هستند انجام دادن تکالیف مدرسه هست که اونها را ملزم می کند تا به اون جواب مناسب دهند و یا به حل مسایل بپردازند.

لذا باید توجه داشت که این کار نیز مثل مسواک زدن و سایر امور شخصی و بهداشتی که برای سلامتی انسان لازم هست، توجه به تکالیف مدرسه ای نیز بر آینده تحصیلی و شغلی اونها اثر گذار هست چرا که توجه به انجام درست و دقیق این تکالیف حس مسئولیت پذیری را به طور غیر مستقیم به دانش آموزان القا می کند و از طرف دیگر به طور مستقیم نیز باعث یادگیری محتواهای آموزشی می گردد.
در سالهای نخست تحصیل مسلما یک کودک هنوز انگیزه درونی برای یادگیری ندارد و لذا مشوقها و برانگیزاننده های بیرونی می تواند تاثیر بسزایی در عملکرد مناسب تحصیلی اونها داشته باشد که در این میان نقش والدین به خوبی می تواند خود را نشان دهد.
لذا در ادامه این یادداشت قصد داریم توصیه هایی به والدین ارایه دهیم تا بتوانند بر عملکرد تحصیلی فرزندانشان تاثیری مثبت داشته باشند:
روی برنامه ریزی روزانه و دفترچه یادداشت برنامه ریزی کنید: به فرزندتان نشان دهید که چطور از دفترچه مخصوص یادداشت به عنوان یک راه برای ساوقت دهی تکالیف خانگی اش هستفاده کنید.

او باید یاد بگیرد که در پایان هر کلاس یک یادداشت برداری اجرا کند به طوری که بتواند خیلی سریع و راحت منظور و تفسیر اونها را بفهمد.

این یادداشت می تواند شامل مواردی که باید در تکلیف خانگی اش اونها را کامل کند و نیز تکالیفی که باید در موعد مقرر تحویل دهد، باشد.

گاهی اوقات برای اونکه بتواند به راحتی یادداشت های هر کلاس رجوع کند بهتر هست از روش کدگذاری رنگی(یادداشت هر درس با یک رنگ خاص) هستفاده کند.
یک طرح و نقشه برای تکالیف خانگی تهیه کنید: اینکه کجا باید فرزندتان به مطالعه بپردازد اغلب بستگی به این دارد که میزان خودانگیری او به عنوان یک فراگیر چقدر هست.

برخی بچه ها در یک محیط شخصی و ویژه در منزل شان بهتر کار می نمايند در حالی که برخی دیگر لازم دارند که در یک محیط پرتردد از خانه باشند تا یک نفر بتواند اونها را به تداوم فعالیت شان ترغیب کند.

این مکان هر کجا که هست به فرزندتان کمک کنید که اون را از چیزهایی که باعث حواس پرتی می شود خالی کند و به او بیاموزید که پیش از شروع مطالعه اش تمام چیزهای کمکی را که نیاز دارد (تا مجبور به قطع مکرر روند مطالعه نشود) را به همراه خود بردارد.
بین مطالعه و انجام تکالیف خانگی تفاوت قایل شوید: تکلیف خانگی چیزی هست که باید به معلم بازگردانده شود اما در مطالعه شخص برای اطمینان از درک و فهم اونچه که یادگرفته هست به بازبینی و تکرار دوباره مطالب می پردازند.

ضمنا لازم هست قبلا این موضوعات به او آموخته شده باشد.

گاهی دانش آموزان تصور می نمايند که انجام تکالیف خانگی باعث خلاص شدن اونها در وظیفه مطالعه می گردد در حالی که این کل فرآیند نیست.
یادداشت برداری درباره مطالب و موضوعات اصلی هنگام مطالعه یک کتاب مدرسه ای می تواند در برقراری ارتباط بین مطالب فراگیر شده کمک زیادی به دانش آموز بکند و تقریبا هیچ جایگزین بهتری برای اون نیست
وقت خاصی را برای مطالعه و انجام تکالیف در نظر بگیرید: تمام فعالیتهای جانبی فرزندتان را در نظر بگیرید و وقتهایی را که برای مطالعه او کنار گذاشته اید را مشخص کنید حتی اگر قبل از موعد مقرر، تکالیف او تمام شد به او بیاموزید که از این وقت اضافه برای مرور دیگر درس هایی که باید بخواند هستفاده کند.

این کار باعث می شود که او ایام قبل از امتحانات نیازمند یادگیری با شتاب مطالب وتزریق ناگهانی اونها در ذهن نباشد.
او را تشویق کنید که هنگام مطالعه یادداشت برداری کند: بسیاری از بچه ها ساعات سختی را هنگام مطالعه (به دلیلی درک مفهوم و تجزیه و تحلیل کامل اون) سپری می نمايند.

مهم هست که بین مطالعه برای لذت و سرگرمی و مطالعه هدفمند و با اراده تفاوت قایل شویم.

یادداشت برداری درباره مطالب و موضوعات اصلی هنگام مطالعه یک کتاب مدرسه ای می تواند در برقراری ارتباط بین مطالب فراگیر شده کمک زیادی به دانش آموز بکند و تقریبا هیچ جایگزین بهتری برای اون نیست.
به فرزندتان کمک کنید که برای تکالیف طولانی مدت برنامه ریزی داشته باشد: ممکن هست فرزندتان در فهم اینکه چگونه یک نقل طولانی یا یک پروژه بزرگ درسی را به چندین مرحله کوچکتر تقسیم کند دچار مشکل باشد.

با یک تقویم به او کمک کنید که پروژه را به چندین بخش که مکمل هم باشند تقسیم کند مثلا تحقیق، یاداشت برداری، نوشتن و به نمایش بصری و عینی درآوردن اون.

پس، از این تقویم برای ثبت اینکه چه موقع هر بخش این نقل باید انجام شود تا کل پروژه با کیفیت خوب و در موعد مقرر تمام شود هستفاده کنید.
درکارهای فرزندتان درگیر و پیگیر نماينده باشید: بدانید که فرزندتان چه تکالیفی دارد؟ چه وقتی برنامه هست از او امتحان گرفته شود؟ و ..

تلاش کنید قبل از امتحان اصلی اش چند امتحان کوچک درباره موضوعات مربوطه از او بگیرید تا مطمئن شوید که درسها را یادگرفته هست.

به علاوه او را خاطر جمع کنید که همیشه برای درخواست کمک درباره هر چیزی که برایش بغرنج و دردسر ساز شده هست می تواند به شما مراجعه کند.

3:

همه پدر و مادرها دوست دارند فرزندشان خوب درس بخواند اما خیلی از اونها با نزدیک شدن به فصل امتحانات با روش درس مطالعهکودک شان با مشکل مواجه می شوند چون فکر می نمايند که فرزندشان روی درس تمرکز کافی ندارد و بیشتر از اونکه به درس و تکالیفش اهمیت دهد به مسایل دیگری مثل تماشای تلویزیون، بازی و شیطنت مشغول هست اما چطور می توان در کودکان انگیزه درس مطالعهایجاد کرد؟ نسیم رضوی کارشناس ارشد روان شناسی با معرفی راهکارهای مناسب به این سوال شما جواب می دهد.
● فعالیت های کلاسی

به نقل ایران ویج ، قسمت بزرگی از ایجاد انگیزه در دانش آموزان برعهده معلم هست و از جمله کارهایی که معلم می تواند برای تشویق کودکان به درس مطالعهاجرا کند، این هست که کارهای کلاسی را طوری پیش ببرد که انجام اونها حالت خودپاداشی را در دانش آموزان به وجود بیاورد.

مثلا کارهایی که دانش آموزان می توانند به خوبی از عهده اون برآیند.

ایجاد فضای رقابتی در کلاس از جمله کارهای دیگری هست که معلم می تواند برای تشویق دانش آموزان به درس مطالعهاجرا کند البته این فضای رقابتی باید طوری باشد که در دانش آموزان ایجاد هسترس و اضطراب نکند.

معلمان می توانند از کارهای عملی نیز به عنوان تجربیات جدید برای دانش آموزان هستفاده نمايند، البته انجام کارهای عملی باید به گونه ای باشد که تمام دانش آموزان در اون شرکت فعال داشته باشند و به نوعی حس همکاری و در نهایت یادگیری در اونها قوی تر شود.

● برای فرزندتان خرده هدف ایجاد کنید

والدین می توانند با انجام کارهایی به پیشرفت وضعیت درسی فرزندان شان کمک نمايند.

اونان باید انتظارات بالا ولی واقع بینانه از فرزندان شان داشته باشند و به اونها کمک نمايند تا خرده هدف های قابل انجام برای خود به وجود بیاورند، در این مورد پدر و مادرها باید به فرزندان شان در رسیدن به این خرده هدف ها کمک نمايند.

سعی کنید تا حس انگیزه درونی را در فرزندتان قوی کنید به گونه ای که به خود اعتماد کند و خودش به تنهایی به دنبال راه حل مسایل بگردد.

از جمله کارهایی که والدین و معلمان می توانند برای افزایش انگیزش درونی دانش آموزان اجرا کنند کم رنگ کردن اهمیت نمره و پررنگ کردن اصل یادگیری هست.

● وعده های کوتاه مدت

به طور کلی برای ایجاد رفتارهای خاص باید این مساله را در نظر بگیریم که رفتارهای مطلوب را تشویق کنیم و رفتارهای نامطلوب را نادیده بگیریم.

این گونه رفتارها برای کشیدن کودکان به سوی درس مطالعهمی تواند به این صورت باشد که هرگونه رفتاری که به درس مطالعه کودکان کمک می کند تشویق شود و در جواب، رفتارهای مطلوب کودکان نیاز به جواب مثبت و فوری دارد.

برای مثال اگر به فرزندتان بگویید: «اگر امسال شاگرد اول شوی اون چیزی که دوست داری را برایت می خرم» قولی طولانی مدت هست و ایجاد انگیزه بالا نمی کند، بنابراین به خاطر داشته باشید که برای ایجاد انگیزه در کودکان ابتدا باید خرده هدف ایجاد کنید مثلا «اگر امروز درست را خوب بخوانی این کار را برایت انجام می دهم.» این روش تشویقی در کلاس های درس هم می تواند انجام شود از این رو والدین باید ارتباطی فعال با معلمان داشته باشند چون حرکت هم سوی اونها تاثیر بیشتری روی دانش آموزان می گذارد.

یکی از نکات مهمی که والدین باید رعایت نمايند این هست که هیچ موقع از درس مطالعهبه عنوان وسیله ای برای تهدید هستفاده ننمايند چون این پیام را به دنبال دارد که درس مطالعهذاتا یک مساله منفی هست و اگر کودک مرتب بخواهد درس مطالعهرا با کاری مثل کارتون تماشا کردن مقایسه کند درس مطالعهبه موضوعی بسیار انزجارآور تبدیل می شود.

بدین ترتیب درس مطالعهباید در بهترین شرایط انجام شود تا خود یادگیری درس باعث لذت بردن کودک شود و تنها به جهت رفع تکلیف انجام نشود.



● اهمیت وقت را به کودک تان بیاموزید

سعی کنید تا به کودک تان مدیریت وقت را بیاموزید تا از طولانی شدن انجام تکالیف جلوگیری کند و وقت هایی را نیز در بین درس مطالعههستراحت کند تا خسته نشود.

والدین می توانند وقت هایی در بین درس مطالعهکودک و موقع هستراحت به او انرژی دهند، برای مثال ۱۰ دقیقه هستراحت ما بین درس مطالعهاز ایجاد خستگی و انزجار کودک جلوگیری می کند.





● انگیزه درونی و بیرونی

شما باید بسته به انگیزه درونی فرزندتان او را تشویق کنید، اگر کودکی به صورت خودکار و خودجوش علاقه وافری به درس مطالعهدارد تشویق زیاد والدین انگیزه درونی فرزندشان را کم می کند و او را وابسته به چنین تشویق هایی می سازد ولی اگر کودک انگیزه درونی کمی دارد باید در او انگیزه بیرونی بیشتری ایجاد کنید که همان تشویق ها و پاداش ها هستند.

وقتی که کودک در مسیر درست درس خواندن.

برنامه گرفت سعی کنید تا انگیزه درونی را افزایش دهید تا کودک خود از درس مطالعهو یادگیری لذت ببرد بنابراین تشویق و پاداش برای همه کودکان به یک شکل و اندازه نیست.

● برای فرزندتان برنامه ریزی کنید
درگیر بودن والدین در فرآیند آموزش کودکان مساله ای پیوسته هست و باید همیشه بربرنامه باشد.

با توجه به نیاز ذاتی کودکان به نظم، مساله درس مطالعهنیز باید با برنامه خاصی انجام شود.

محیط آرام و بدون سرو صدا اولین گام برای فراهم آوردن فضایی سالم برای درس مطالعهفرزندان هست که باید از هرگونه تنش و مسایل که تمرکز کودک را به هم می زند و حواسش را پرت می کند به دور باشد.

دومین قدم ایجاد یک برنامه روزانه مطالعه و دیگر فعالیت هاست.

درس خواندن، تماشای تلویزیون، ورزش کردن و دیگر فعالیت ها باید دارای نظم و روال خاص و البته ساعت مشخص باشند.

به فرزندتان اجازه دهید تا در انتخاب مطالعهدرس ها کنترل داشته باشد و از او بخواهید تا به عنوان معلم درس را به شما آموزش دهد.



● راهکارهای وی ژه برای کودکان خاص

اگر کودک تان با مشکل یادگیری روبه رو هست از برخورد عاطفی و هیجانی پرهیز کنید و با متخصص و معلمش مشورت کنید.

والدین کودکانی که دچار اختلال یادگیری یا پیش فعالی هستند باید با مراجعه به مراکز این مشکلات را رفع نمايند.

روان شناسان برای کودکان راهکار ها و اصلاحات رفتاری را آموزش می دهند تا این کودکان بتوانند در کنار دیگر دانش آموزان به تحصیل ادامه دهند.

این راهکارها سپس آموزش توسط والدین نیز قابل اجرا هست.

از جمله روش هایی که به کودکان پیش فعال آموزش داده می شود روش خودسخنوری هست به این صورت که کودکان با صدای بلند همراه با متخصص نحوه انجام کارها را تمرین می نمايند و بعد این راهکار را خودشان به تنهایی اجرا می نمايند.

روش خودسخنوری به صورت گام به گام انجام می شود و کودکان این راهکار را می آموزند.



● همه کودکان مثل هم نیستند

مساله تنظیم فعالیت کودک از جمله مسایل مورد اهمیت دیگر هست، تمام کودکان به یک وقت مشخص برای درس مطالعهنیاز ندارند ولی همه کودکان به بازی، خواب، هستراحت کافی و فعالیت های مفرح نیاز دارند.

تعیین وقت کلیه فعالیت های کودکان موضوعی هست که به دقت کافی نیاز دارد.

کودکان در سنین مختلف به وقت خواب متفاوت احتیاج دارند ولی معمولا در یک محدوده سنی بعضی از کودکان به خواب بیشتر یا کمتر احتیاج دارند.

علاوه بر نیاز خواب که در همه کودکان به یک اندازه نیست مدت وقت درس مطالعههم در همه کودکان یکسان نیست.

هر کودکی با توجه به خلقیات، شخصیت، هوش و دیگر فاکتورها وقت خاصی برای درس مطالعهلازم دارد که باید در نظر گرفته شود.

اگر کودکی به اندازه خاص وقت درس مطالعهدارای عملکرد خوبی هست، این وقت نیاز به اصلاح ندارد ولی اگر عملکرد خوبی ندارد این وقت باید تغییر کند.



● فعالیت بدنی را فراموش نکنید

والدین می توانند فعالیت های دیگر را بسته به علاقه کودک تنظیم نمايند ولی باید به این نکته توجه نمايند که وقت کافی از فعالیت های بدنی در برنامه کودک در نظر گرفته شود.

تمامی وقت هستراحت نباید به تماشای تلویزیون اختصاص داده شود چون کودکان فعالیت بدنی کافی نخواهند داشت بنابراین در رشد بدنی دچار مشکل خواهند شد.

از جمله اصلاحات رفتاری کودکان که توسط والدین قابل اجرا هست اصلاح تغذیه کودک هست.

هرگونه اصلاح رفتاری از تشویق و پاداش مجزا نیست، در مورد تغذیه چون والدین اون را تهیه می نمايند باید این مساله را در نظر بگیرند که کودکان از چیزهایی تغذیه می نمايند که در دسترس شان وجود دارد به همین دلیل توصیه می کنیم تا از خرید خوراکی هایی که ارزش غذایی ندارند و باعث بروز چاقی در کودکان می شود جلوگیری نمايند.

نحوه تغذیه یک عادت هست که از ابتدای تولد باید به اون توجه داشت، اگر کودکان را عادت دهید که تغذیه سالم و درست داشته باشند اونها این عادت را درونی می نمايند و احتیاجی به اصلاح تغذیه و رژیم های غذایی پیدا نمی نمايند.

الگوبرداری کودکان از نحوه تغذیه والدین اهمیت بسیاری دارد.

در مورد مضرات تنقلات غیرسالم با فرزندان تان صحبت کنید و عواقب تغذیه ناسالم را برایشان توضیح دهید.

رفتارهای فرزندتان را که مورد نظر شما نیست نادیده بگیرید و در مواقعی که لازم هست با محرومیت فرزندتان از انجام فعالیت مورد علاقه اش در مدت وقتی خاص او را تنبیه کنید.

4:

شيوه‌های درس خوان كردن فرزندان

راهبردهای کلیدی خاصی وجود دارد که اتخاذ اون‌ها در هنگام درس مطالعه کودکان، شرایط را برای اون‌ها فراهم می‌آورد.

با این‌حال در برخی از چنین راهبردهائی نیازمند اون هستیم که سایر اعضاء خانواده نیز سازگاری‌های لازم را به‌عمل آورند.

تعدادی ازاین راهبردها در زیر فهرست می‌شوند:

تلویزیون را خاموش کنید: این قانون بسیار مهم هست.


حتی محل برنامه فرمودن دستگاه تلویزیون نیز اهمیت دارد.

تلویزیون بایستی در محلی برنامه گیرد که هنگام درس مطالعهکودک به‌هیچ عنوان مزاحمتی برایش ایجاد نکند.

در غیر این‌صورت، اگر امکان جداسازی کامل محل درس مطالعهکودک از محل برنامه گرفتن تلویزیون وجود ندارد این قانون را اعمال نمائید: ”وقتی‌که موقع درس مطالعهفرا می‌رسد به‌هیچ عنوان تلویزیون روشن نخواهد بود.“ به خاطر داشته باشید تلویزیون روشن، مانند شهدی که زنبور عسل را به‌خود فرا می‌خواند، حواس کودکان را به‌خود جلب خواهد کرد.

رادیو چطور؟
شاید این سئوال باری شما هم مطرح شد هباشد.

آیا باید رادیو یا پخش را هنگام درس مطالعهفرزندمان خاموش کنیم یا نیازی به این‌کار نیست؟ علیرغم برخی باورها، به‌نظر می‌رسد بچه‌ها وقتی‌که موسیقی دلخواهشان از رادیو یا دستگاه پخش شنیده شود، همچنان خوب عمل می‌نمايند و خللی در درس خواندنشان ایجاد نمی‌گردد.

(البته این مسئله تا حد زیادی بستگی به عادات درس مطالعهوی و نوع موسیقی پخش شده نیز دارد) در صورتی‌که برای درس مطالعه حضور صدا یا موسیقی را لازم می‌داند می‌توان از هدفون هستفاده کرد تا مزاحمتی برای فعالیت سایر اعضاء خانواده فراهم نگردد.
تدابیر و قوانین ویژه‌ای برای هستفاده اعضاء خانواده از تلفن در ساعت‌های درس مطالعهباید اندیشیده و وضع گردد: هر چه تعداد اعضاء خانواده بیشتر باشد، طبیعتاً میزان هستفاده از تلفن هم بیشتر خواهد بود.

در چنین شرایطی همه اعضاء بایستی متعهد گردند در ساعات درس مطالعهتلفن‌های غیرضروری یا طولانی‌مدت خویش را محدود و حتی حذف نمایند و در صورت امکان تماس‌های خود را به پس از وقت درس مطالعهیکی از اعضاء موکول نمایند.

حتی در صورت نیاز می‌توان از وقت‌سنج در کنار تلفن هستفاده کرد تا طولانی شدن مدت مکالمه را هشدار دهد.

کودک در هنگام درس مطالعهفقط در صورتی مجاز به هستفاده از تلفن هست که بخواهد تکالیف خود را بپرسد یا با دوستان خود رفع اشکال درسی نماید.

● مکان ویژه‌ای برای انجام تکالیف یا درس مطالعهفرزندتان مهیا نمائید

نیازی نیست که این مکان حتماً شامل اتاق خاصی باشد.

محل درس مطالعه می‌تواند پشت میزی در اتاق خواب کودک، پشت میز ناهارخوری و یا حتی میز آشپزخانه باشد.

اما اونچه اهمیت دارد فراهم آوردن شرایط ویژه درس مطالعهدر این مکان‌هاست.

مهم‌ترین شرط، حذف حداکثر محرک‌هائی هست که به‌نظرتان باعث پرت شدن حواس کودک هنگام درس مطالعهخواهد شد.

به چند نکته درباره محل درس مطالعهکودک توجه فرمائید:
▪ به خاطر داشته باشید که محل درس مطالعهکودک، محل فعالیت اوست.


بنابراین فراهم بودن شرایط درس مطالعهدر این مکان، به مراتب بیش از زیبائی اون اهمیت دارد.

بسیاری از میزهای مطالعه موجود در بازار فضای مناسب و کافی برای پخش کردن وسایل و کتاب‌های کودکتان را ندارد.

سعی کنید از میزی برای مطالعه کودکتان هستفاده نمائید که محل و فضای مناسبی برای کتاب‌ها، کاغذها، دفتر، مداد و خودکار و سایر لوازم ضروری کودک در اون تعبیه شده باشد.

▪ تابلو یا تخته‌ای دیواری در این محل برنامه دهید و برنامه روزانه کلاسی و درسی و سایر یادآوری‌ها را در این محل یادداشت نمائید.


این امر به برنامه‌ریزی کودکتان کمک شایان توجهی می‌کند و همواره تکالیفش را به وی خاطرنشان می‌سازد.

نصب عکس و پوسترهای رنگی یا هستفاده از تخته تابلوهای رنگارنگ نیست چرا که این تابلو برنامه هست وظایف، برنامه‌ها و تکالیف کودک را به وی خاطرنشان سازد نه اینکه خود عامل پرت شدن حواس وی گردد!

▪ فرزند خویش را تشویق کنید تا دفترچه یادداشت کوچکی را همواره به‌همراه داشته باشد و تکالیف خود را در اون یادداشت نماید تا دچار سردرگمی یا فراموشی نشود.

● لوازم مورد نیاز کودک را همواره در دسترس وی برنامه دهید
سعی کنید همواره درس مطالعهبرای فرزندتان امر آسانی باشد و از تکلف و به‌جاآوردن تشریفات در این زمینه دوری کنید.

مثلاً ابتدا نیازهای کودکتان برای درس مطالعهو لوازم مورد هستفاده وی را بپرسید، فراهم کنید و در محلی برنامه دهید که سریعاً قابل دسترس باشد و نظم دادن به اون‌ها هم راحت صورت گیرد.

مهم هست که همواره نحوه هستفاده کودک تازه مدرسه‌ای خود را چک کنید و به او آموزش دهید که در نگهداری لوازمش کوشا باشد.

● انضباط یک عامل کلیدی در موفقیت تحصیلی فرزند شماست

اشتباه نکنید! این انضباط باید در کار شما رعایت شود.

کارهای خانه را طوری ترتیب دهید که همواره غذا در ساعات معینی سرو شود.

وقتی‌که هنگام غذا خوردن فرا رسید به کودک دانش‌آموز خود و سایر اعضاء خانواده بگوئید ”وقت جمع کردن کتاب‌هاست، باید غذا بخوریم“.

اگر فرزندتان خیلی زودتر از وقت نهار یا شام از مدرسه به منزل می‌رسد می‌توان تمام یا قسمتی از وقت درس مطالعهیا انجام تکالیف و مشق را قبل از غذا خوردن برنامه داد.

● وضعیت رشدی کودک تعیین نماينده میزان ساعات و انرژی هست که برای درس مطالعهمصرف می‌کند
مثلاً نوجوانان دبیرستانی می‌توانند بیش از یک ساعت بر درس متمرکز شوند: این در حالی هست که کودکان کلاس اولی نمی‌توانند بیش از ۱۵ دقیقه روی یک تکلیف واحد کار نمايند.

به کودکتان وقت‌های هستراحت اختصاص دهید و در صورت امکان پس از انجام هر بخش از تکلیف یک پاداش (نه لزوماً خوردنی، مثلاً دیدن یک کارتون کوتاه مورد علاقه کودک یا بازی با خواهر و برادر یا سایر فعالیت‌های کوتاه مورد علاقه...) برایش در نظر گیرید.

● به فرزندتان بیاموزید که درس مطالعهفراتر از انجام تکالیف و مشق نوشتن هست:

یکی از سوءتفاهمهائی که درباره درس مطالعهبرای بچه‌ها ایجاد می‌شود عبارت از این هست که اون‌ها می‌پندارند به صرف نوشتن مشق و انجام تکالیف نوشتاری، درس خوانده‌اند.

اون‌ها نمی‌توانند این دو مورد را از هم متمایز سازند.

کودکتان را تشویق کنید تا فعالیت‌هائی از این قبیل اجرا کند:
▪ وقتی‌که هر مبحث درسی را خواند مطالب مهم اون را یادداشت‌برداری نماید.
▪ سریع خوانی و گذاشتن از مطالب غیرضروری را بیاموزد.
▪ نحوه یادگیری و مطالعهجداول و نمودارها را یاد بگیرد.
▪ یاد بگیرید که اونچه را مطالعه نموده هست با زبان خود از حفظ نماید.
▪ یاد بگیرد که از یادداشت‌های کوتاه خود برای مرور و یادآوری سریع تاریخ‌ها، فرمول‌ها، املاء لغات و...

هستفاده نماید.
● یادداشت‌برداری مهارت مهمی هست که بایستی آموخته شود

یادداشت‌برداری یا همان جزوه‌برداری از مطالب تدریس شده در کلاس، مهارت مهمی هست که بسیاری از دانش‌آموزان بر اون اشراف کافی ندارند.

اون‌ها نمی‌دانند این‌کار را چگونه بایستی اجرا کنند و برخی فکر می‌نمايند بایستی کلمه به کلمه صحبت‌های معلم را یادداشت نمایند.

این مهارتی هست که از یکسو دانش‌آموزان بایستی فراگیرند که نکات پايه ی تدریس معلم چیست و از سوی دیگر مربیان ماهر و آماده‌ای را طلب می‌کند که مطلب خود را در قالب مناسب و قابل دسته‌بندی نکات مهم و غیر مهم به دانش‌آموزان ارائه نمایند.

● آیا هستفاده از چکنویس و پاکنویس مناسب هست؟

در برخی موارد چنین هست.

چرا که معمولاً در کلاس انبوهی از مطالب در وقتی محدود ارائه می‌گردد و دانش‌آموزان به‌صورت رمزی یا با جمله‌های ناتمام رئوس مطالب را یادداشت‌برداری می‌نمايند.

این امر سرعت یادداشت‌برداری اون‌ها را افزایش می‌دهد و به افزایش حجم مطالب و برداشت‌های اون‌ها از کلاس کمک می‌نماید.

هر چند که دوباره‌نویسی مطالب وقت‌بر هست اما خود نوعی درس مطالعهو شیوه‌ای برای مرور مطالب ارائه شده در کلاس نیز محسوب می‌گردد.

با این‌حال، دقت کنید که دوباره‌نویسی مطالب در صورتی‌که به منظور مرور مطالب و در شرایطی مشابه درس مطالعهانجام نگیرد، هیچ سودی نخواهد داشت و صرفاً امری وقت‌گیر هست که تنها باعث زیبا شدن جزوات خواهد بود.

● هستفاده از فرهنگ لغات و دایرهٔالمعارف ضروری هست
اما در صورتی‌که صرفاً برای تزئین در طاقچه برنامه داده شود و گرد و غبار به‌خود بگیرد هیچ فایده‌ای نخواهد داشت! اون را در محلی مناسب در دسترس فرزندتان برنامه دهید و نحوهٔ هستفاده از اون را به وی آموزش دهید تا هر کجا با نکته مبهمی در دروس مواجه شد به اون مراجعه نماید.

سعی کنید از لغت‌نامه‌های ارزان‌قیمت هستفاده کنید.

● به فرزندتان کمک کنید تا هنگام امتحان دادن احساس راحتی نماید

تجربه امتحان دادن ممکن هست برای بسیاری از کودکان و نوجوانان تجربه‌ای هسترس‌آور تلقی گردد.

به فرزندتان توضیح دهید که درس مطالعهبه اصطلاح ”شب امتحانی“ کافی نخواهد بود.

بهتر هست دروس به مرور خوانده شود و در شب قبل از امتحان هیچ چیز مؤثرتر و آرامش‌بخش‌تر از یک خواب خوب و راحت نیست.

همین‌طور، به فرزند دانش‌آموز خود یادآوری کنید که هنگام امتحان، کلیه دستورات و کل قسمت‌های سئوالات را با دقت و تا انتها بخواند تا بفهمد دقیقاً چه مسائلی از وی پرسیده شده هست و هیچ مطلب یا سئوالی را از قلم نیندازد.

در صورتی‌که سئوالات چند گزینه‌ای باشد، دقت عمل بیشتری نیاز هست: چرا که این قبیل سئوالات معمولاً ”نکات انحرافی“ جهت سنجش دقت در خود می‌گنجاند.
لازم هست به فرزندتان توصیه کنید پس از اتمام سئوالات و پاسخ‌دهی به اون‌ها در ارائه ورقه امتحانی خویش عجله به خرج ندهد و یک‌بار دیگر پاسخ‌ها و سئوالات را چک و مرور کند تا مطمئن شود نکته یا سئوالی را از قلم نینداخته هست.

در صورتی‌که برخی سئوالات را بدون جواب رها کرده باشد، ممکن هست در همین وقت مرور بتواند به اون‌ها جواب گوید یا اون را یادآوری نماید.
حداقل می‌تواند درباره‌اش فکر کند.

همیشه قلم اضافی با خود همراه داشته باشد.

یک توصیه خوب باری دانش‌آموزان قبل از امتحان ”نفس عمیق بکشید، آرام باشید و با توکل به خدا و فرمودن نام او شروع کنید...“

● در هنگام انجام تکالیف مراقب علائم خستگی باشید:
به خاطر داشته باشید در صورتی‌که فرزندتان خسته و ناراحت هست یا از زیادی تکالیف و یا سختی اون شکایت دارد و احساس خستگی می‌نماید هیچ‌گونه یادگیری صورت نمی‌گیرد و یا حداقل میزان یادگیری به کمترین مقدار کاهش خواهد یافت.

در چنین مواقعی می‌توان انجام تکالیف را به وقت دیگری موکول کرد یا اگر امکان چنین کاری وجود ندارد، والدین می‌توانند شرایط را طی یادداشتی به معلم نقل دهند.

حتی‌الامکان سعی کنید با معلم فرزند خویش در این رابطه صحبت حضوری داشته باشید و در صورتی‌که سایر دانش‌آموزان نیز از میزان و کیفیت تکالیف خسته هستند، لزوم و چگونگی اون را از مربی جویا شوید.

● آیا والدین بایستی در انجام تکالیف به فرزند خود کمک نمايند؟

در صورتی‌که فکر می‌کنید نیازی ضروری هست، بله! این‌کار را اجرا کنید.

مثلاً وقتی‌که املاء یک لغت را نمی‌داند، یا مسئله‌ای که تلاش کودک برای حل اون بی‌نتیجه مانده هست.

اما، در صورتی‌که فکر می‌کنید امری ضروری نیست و کودک با تلاش بیشتر خود به نتیجه دست خواهد یافت، خیر.

در چنین مواردی با آرامش و گشاده‌روئی او را راهنمائی کنید.

و به خاطر داشته باشید که کمک کردن با سرزنش و تلخ‌روئی به مراتب بدتر از کمک نکردن هست!پس از اینکه فرزندتان تکالیفش را انجام داد، شما اون را چک کنید و در صورت وجود اشتباه از فرزندتان بخواهید اون را اصلاح نماید.

هرگز مشق نوشتن، درس مطالعهو انجام تکالیف را با دعوا همراه نکنید این امر خیلی مهم هست که کودکان تکالیف را با سرزنش و تنبیه و دعوا تداعی ننمایند.بنابراین همواره از جملات و عبارات مثبت برای تشویق فرزندتان به انجام تکالیفش هستفاده کنید.



65 out of 100 based on 30 user ratings 55 reviews